Želite li putovanje nazad u srednji vek? Onda je poseta dvorcu Marksburg – jedinom dvorcu na vrhu brda na Srednjoj Rajni koji nikada nije uništen – prava stvar! Izgrađen je oko 1231. godine.

---

Dvorac Marksburg, sa svojim zgradama koje datiraju iz 13. do 15. veka, potpuno je očuvano srednjovekovno utvrđenje. Dvorac ne samo da nudi jedinstven uvid u prošlost, već i omogućava posetiocima da istraže autentične interijere koji oživljavaju srednji vek. Od ugodne dvorske kuhinje do veličanstvene viteške dvorane i atmosferske kapele – svaki kutak dvorca priča svoju priču. 

Ovaj dragulj je sedište Nemačkog udruženja dvoraca i nudi posetiocima mnogo toga! Izgrađen je oko 1231. godine iznad sela Braubach

Replika Marksburga u Japanu

Devedesetih godina prošlog veka, dvorac je verno rekonstruiran u Njemačkom kulturnom selu Ueno na japanskom ostrvu Miyako-jima . To se dogodilo nakon što je vlasnik dvorca, Nemačko udruženje dvoraca, odbio početni zahtev za prodaju, transport i obnovu originalnog dvorca na Miyako-jimi.

Kapija s pokretnim mostom

U dvorac se ulazi kroz vrata preko pokretnog mosta koji datira iz 1490. godine. Odmah desno možete kupiti stare grafike i gravure u istorijskoj sobi čuvara vrata – zaista izvanrednoj antikvarnici! Zatim prolazite kroz prolaz nalik tunelu koji je dodan srednjovjekovnoj kapiji tokom ere tvrđave kako bi se na njenom gornjem nivou smestila platforma za topove.

 

 

Fox Gate

Druga kapija dvorca poznata je od davnina kao "Lisičja kapija"; ovdje naše posjetitelje dočekuje vodič dvorca i pušta ih unutra s velikim ključem dvorca. Obilazak počinje ovde za sve koji su kupili ulaznice u muzejskoj prodavnici. Iza kapije leži misteriozna, debela kamena sfera, toliko teška da ne može biti katapultni projektil. Dio je opsadne mašine koja se koristi za probijanje zidova.

 

Šartentor
Treća kapija, kule dvorskog čuvara, koja se uzdiže iznad "Schartentora" (lučnih vrata) iz 1350. godine. Direktno iznad prolaza kapije nalazi se odbrambeni doksat. U slučaju napada na kapiju, neprijatelj je mogao biti napadnut odozgo strelama ili kamenjem. Dugo se verovalo da se vruće ulje ili smola sipaju iz takvih doksata, zbog čega su se nazivali i "smolasti nosovi". Idiom "loša sreća" zapravo potiče od hvatanja ptica, što se radilo štapovima za pecanje premazanim lepljivom smolom.

Konjičko stepenište

U srednjem veku, pa čak i kasnije, u dvorištu dvorca nije bilo stepenica; stanovnici su se morali penjati preko glatke, prirodne stene da bi stigli do unutrašnjeg dvorišta. Nije bilo drugog načina da uđu! Čak su i konjanici mogli jahati sve do dvorca. Stepenice su uklesane u stenu tek u 17. veku, kada u dvorcu više nije bilo konja. Usput možete videti grbove raznih vlasnika dvorca Marksburg i saznati više o istoriji tih promena vlasništva.

 

Romanička palata
Godine 1239., romanička palata, najstarija građevina u dvorcu, izgrađena je na steni. Palata je bila veličanstvena građevina koja je pod jednim krovom objedinjavala nekoliko namena: većnice, sudove, administraciju, kao i stambene prostorije i prostorije za svečanosti. Ova zgrada je bila u upotrebi sve vreme – sve do danas. I na kraju postoje najdublja dvorska vrata, "Gvozdena vrata", ulaz u unutrašnje dvorište, s leve strane.

Mala baterija
Mala baterija je izgrađena 1711. godine kako bi osigurala istočni rub grada i dolinu s putem prema Wiesbadenu. Ovde se nalazi replika jednog od najstarijih topova, takozvanog topa s komorom iz 1450. godine, ranog sistema punjenja zatvaračem.
 

Velika baterija

Velika baterija, položaj za topove okrenut prema Rajni, izgrađena je 1589. godine, a druga polovina 1711. godine. Topovi datiraju iz Napoleonovog doba. Razlikuju se po težini svojih projektila kao dvanaestofuntni i šestofuntni. Njihov domet bio je približno 1000 metara, što znači da su mogli pokriti celu širinu doline Rajne. U mirnodopsko vreme korišteni su i za pozdrave kada su visoki dostojanstvenici plovili Rajnom.

Vrt s biljem
Godine 1967., uprava Marksburga osnovala je botanički vrt srednjovjekovnih korisnih i ukrasnih biljaka u dvorištu oko dvorca. Ovde, tokom vegetacije, nalazimo oko 150 različitih biljnih vrsta za koje znamo da su uzgajane i korištene u srednjem veku. Mnoga od ovih imena poznata su nam iz bajki, legendi ili starih knjiga recepata, ali ko je ikada video odgovarajuće biljke uživo?  Tokom obilaska, možete pročitati stara imena, latinske termine i imena koja se danas koriste.

Vinski podrum

U unutrašnjem dvorištu se nalazi vinski podrum u gotičkoj dvorani. U ovoj prostoriji saznajemo zanimljive činjenice o navikama pijenja i zapanjujućoj potrošnji vina u srednjem veku - oko 2 do 3 litre po osobi dnevno! Vino, uz pivo, je bila važna namirnica, budući da su ljudi imali nepoverenje prema vodi koja je često bila kontaminirana patogenima

Na putu za Marksburg, nastale su ove fotografije, maj 2026.

Kamin u kuhinji dvorca

Do prizemlja dvorane, izgrađene 1435. godine, stiže se preko podrumskih stepenica. Ova prostorija zauzima cijeli tlocrt zgrade, dajući joj pravi karakter dvorane. Pretpostavljamo da se velika dvorska kuhinja nalazila ovdje u kasnom srednjem vijeku. Veliko ognjište, pribor i posuđe dokumentiraju kako se hrana pripremala za dvorski garnizon. Ovdje se ne samo pekla i kuhala hrana, već su i sluge sigurno također jele u ovoj velikoj prostoriji.

Komora

Sobe, pa čak i cele zgrade u dvorcima, nazivale su se Kemenaten ako su bile grejane (od "Kamin"). Ideja da je takva soba bila rezervisana isključivo za ženske stanovnice dvorca je šarmantna, ali svakako nerealna. Ova soba na prvom spratu vjerovatno je služila celoj porodici gospodara dvorca kao intimni životni prostor, "fürnem gemach". 

Viteška dvorana 

Ovde, u takozvanoj Viteškoj dvorani, odvijao se dvorski život gospodara zamka: događaji, vijećanja, obroci i svečanosti; ta soba je bila srce doma: dnevni boravak, trpezarija i radna soba. Obroci su se jeli za dugim stolom, koji se ponovo iznosio nakon obroka – "stol je bio podignut".

Sa plafona visi takozvani "Lüsterweibchen", tipičan luster iz 15. veka.

Kapela

Dvorska kapela se nalazi u kapelskoj kuli, koja datira iz 1372. godine i druga je impozantna dvorska kula. Sa svojim prekrasnim desetodijelnim kasnogotičkim krstnim svodom, to je najraskošnije ukrašena prostorija u dvorcu. Na prvi pogled, Marksburgova kapela izgleda prilično mala. Međutim, treba imati na umu da je garnizon takvog dvorca u mirnodopsko vreme retko prelazio deset ljud. Replika kasnogotičke Madone iz 1445. godine stoji u zidnoj niši.

Oružarnica

Oružarnica se također nalazi u zgradi Rajna. Ovdje nalazimo jedan od vrhunaca obilaska: "Gimbel kolekciju", grupu od 14 figurica u prirodnoj veličini iz 1880. godine, vrednu i retku kolekciju. Prikazuje razvoj oklopljenog ratnika od antike do ranog modernog perioda. Korišteni su originalni delovi oklopa uz visokokvalitetne rekonstrukcije. Takozvana "vremenska linija" između figura treba da simbolizuje vremenske intervale između ratnika - što je linija duža, to je veći vremenski jaz.

Marstall
Štala za konje („komora za mučenje“)

U podrumu romaničke palate u srednjem veku nalazile su se kraljevske štale; ovde su se mogli smestiti konji i mazge, nezamjenjive tovarne životinje za tako strmi dvorac. Sačuvan je plafon prostorije, s gredama koje datiraju iz 1239. godine, godine kada je dvorac izgrađen.Danas je ovdje izložena kolekcija instrumenata za mučenje i kažnjavanje, a objašnjava se i institucija mučenja. U dvorcu Marksburg je možda postojala namenska mučionica, budući da je ponekad bio sedište moći gde se sprovodila i pravda. Mučionica bi bila prirodni deo takvog mesta.

Dvorac Forge

Tu je i dvorska kovačnica radionice za popravke u dvorcu. U dvorcu Marksburg, ova prostorija je delomično uklesana u stenu i pruža vrlo dobru ilustraciju kako je morala izgledati dvorska kovačnica iz 15. veka.

Usred šumskih staza i valovitih brežuljaka, dolazite do tačke gde se spajaju Nemačka, Belgija i Holandija. Granični kamen simbolično označava mesto susreta ove tri nacije. U okolnom području pronaći ćete mirne staze koje vas vode kroz prirodni rezervat. Uzvišeni položaj - na nadmorskoj visini od otprilike 323 metra - daje mestu jedinstven osećaj. Ova mešavina granične istorije, prirode i spokojne otvorenosti čini ovo tromeđe odredištem koje vas poziva na predah i razmišljanje, a istovremeno budi vašu znatiželju o tome što vas čeka iza sledećeg zavoja.

---

S jednom nogom u Nemačkoj, drugom u Belgiji i ispruženom rukom prema Holandiji – zaista je moguće! 

Smešten na krajnjem zapadu Severne Rajne-Vestfalije, Vaalserberg se uzdiže na otprilike 320 metara. Granice Belgije, Holandije i Nemačke protežu se preko planine, formirajući tromeđu (Drielandenpunt na holandskom) tačno na njenom vrhu. Međutim, vrh nije samo geografska tačka, već je popularna turistička atrakcija u regiji, zahvaljujući brojnim turističkim sadržajima.

Dva tornja nude panoramski pogled koji se proteže od regije Eifel do Maastrichta i High Fensa. Raznovrsni restorani slave kulinarsku raznolikost triju zemalja, a nekoliko biciklističkih i pešačkih staza oko planine, pozivaju na istraživanje. Porodice će također pronaći mnogo zabave, uključujući ogromno igralište i veliki lavirint od žive ograde s fontanama.

Foto: Razglednica iz 1905. godine s prikazom graničnog trougla

Usput, tromerna tačka je nekada bila i četveromerna tačka (Vierlandenpunt) kada je, od 1839. do 1919. godine, sporna teritorija neutralnog Moresneta bila zasebna država i još nije pripadala Belgiji.

Granica bivšeg Aachenskog carstva, utvrđena Aachenskim rovom (Aachen Landgraben), protezala se od juga prema severu duž grebena Vaalserberg još u kasnom srednjem vijeku .

Od 1839. do 1919. godine, Vaalserberg, sa spornom teritorijom Neutralnog Moresneta kao četvrtom zemljom, bio je čak i ugao četiri zemlje (Vierlandenpunt) , što se još uvek pamti po nazivu pristupnog puta na holandskoj strani - Viergrenzenweg (Put četiri granice ).

Na planini se nalazi otprilike 50  metara visok toranj Baudouin (Tour Baudouin ili Koning Boudewijntoren) , nazvan po belgijskom kralju Baldwinu . Nalazi se na belgijskoj strani, 6  metara od nemačke granice i 20  metara od holandske granice. Sa njegove platforme za posmatranje pruža se panoramski pogled na okolinu.

Pandan na holandskoj strani je novoizgrađeni toranj Wilhelmina sa stepeništem. Drvene stepenice i lift vode do vrha; vrh doseže visinu od 353,5  metara.

Turistička infrastruktura uključuje nekoliko restorana, restorana brze hrane, biciklističke i pešačke staze, zabavni park, dečje igralište i takozvani "Lavirint triju zemalja", lavirint od žive ograde s dodatnim vratima i fontanama; cilj je pronaći centar, što posetiocima u proseku treba oko 45 minuta.

Ovu destinaciju sam obišao 9.maja 2026. godine.

Na putu, nastale su ove fotografije: 

Dvorac Drahenburg (nem. Schloss Drachenburg) je privatna vila stilizovana kao palata i izgrađena krajem 19. veka. Radovi su počeli 1882. godine i zavrženi su dve godine kasnije. Zamak se nalazi na brdu Drahenfels u Kenigsvinteru, nemačkom gradu na istočnoj obali Rajne, južno od grada Bona. 

Vila je u vlasništvu Državne fondacije Severne Rajne-Vestfalije

Šta je podstaklo sina bonskog gostioničara da izgradi tako veličanstvenu palatu – neo-ranu gotiku spolja, neo-renesansu u unutrašnjosti – za 1,8 miliona zlatnih maraka? Pogotovo jer je berzanski analitičar i kasnije finansijer Sueckog kanala, Stephan Sarter, živeo u Parizu i na kraju nikada nije živeo u svojoj ambicioznoj mešavini vile, zamka i palate. Imovina je doživela bogatu istoriju do potpunog propadanja 1970-ih. 

Stephan Sarter je rođen u Bonu i, nakon što je završio školu, bio je šegrt u banci u Kelnu. Prešao je u banku i završio kao tržišni analitičar u Parizu. Trgujući za svoj račun, stekao je bogatstvo i prijavio se za patent plemstva 1881. Nastavio je da živi u Parizu do kraja svog života, ali je takođe želeo da živi u ovom zamku.

Početne planove za zamak izradili su dortmundski arhitekti, Bernhard Tushaus i Leo von Abema, a izgradnja je počela 1882. Govori se da se Sarter posvađao sa pravim arhitektama i da je doveo Vilhelma Hofmana, koji je živeo u Parizu, da završi posao.

Sarter je umro kao neženja 1902. godine i njegovo imanje, uključujući i zamak , bio podeljen među brojnim rođacima. Jedan od njegovih nećaka, Jakob Hubert Bisenbah, bonski advokat, shvatio je potencijal zgrade kao turističke atrakcije i otkupio ostale legate za 390.000 maraka. 1930. godine zamak je prodat Hrišćanskoj Braći, koji su zamak pretvorili u školu.

Krajem 1930-ih, škola je došla u sve veći sukob sa Nacističkom partijom i zatvorena je 1938. Godine 1940. prodat je Nemačkom radnom frontu koji je tamo osnovao školu Adolfa Hitlera.

Posle rata, zamak je postao vlasništvo države Severna Rajna, Vestfalija, koja ga je iznajmila Saveznim železnicama kao objekat za obuku dok se nisu preselili u namenske prostorije u Vupertalu 1959. godine.

Ovaj grad sam obišao novembra 2025. godine.

Na putu, nastale su ove fotografije: 

•     Kao prvi vozač bicikla spominje se nemački baron Karl von Drais koji je godine kreirao bicikl koji se pokretao odguravanjem nogama od poda. Taj bicikl je bio gotovo potpuno izrađen od drveta.
•     1879. godine nastaje prvi moderan bicikl s dva jednaka točka, lančanim prenosom i tzv. dijamantnim oblikom okvira kakav poznajemo danas.
• 1868. godine u Parizu je održana prva biciklistička trka. Na stazi dužine 1.2 km makadama, kroz park, pobednik je vozio prosečnom brzinom 22 km/h.
•     Profesionalni biciklisti godišnje pređu i do 40 000 km.
•     1903. godine održan je prvi Tour de France, s prekidom jedino tokom Prvog svetskog rata. Smatra se da je ova trka najveći test izdržljivosti u sportu uopšte.
•     Obzirom na vrstu i količinu napora, profesionalni biciklisti su istovremeno sprinteri na 100 metara i ultramaratonci.
•     Prvi biciklistički klub u svetu, pod nazivom Véloce Club de Paris osnovan je 1868. godine.
•     Profesionalni biciklisti na kratkim usponima ili u finišu trke mogu razviti 600-800 W snage za samo nekoliko minuta.
•     Bicikl je pet puta učinkovitiji od hodanja.
•     Biciklisti su najsnažniji i najizdržljiviji u kasnim dvadesetima. Nakon tridesete, snaga pada relativno brzo, a izdržljivost je na najvišem nivou do kasnih tridesetih, nakon čega počinje naglo opadati.
•     Pojam „bicikl“ izmislili su Francuzi 1860-ih godina.
•     Fred A. Birchmore 1935., u dobi od 25 godina, biciklom je obišao svet. Celokupno putovanje kroz Evropu, Aziju i SAD iznosilo je 65 000 km. Samo pedaliranje iznosilo je 40 000 km, dok se ostatak odnosi na putovanje brodom. Na svome putovanju je potrošio 7 pari guma.
•     U Kini postoji više od pola milijarde bicikala.
•     Najveća brzina kojom je čovek vozio bicikl iznosila je 268.831 km/h. Postigao ju je Holanđanin Fred Rompelberg 1995. godine u SAD-u, ujedno i najstariji aktivan profesionalan biciklist na svetu.
•     Neka istraživanja pokazuju da je broj nesreća u biciklizmu, obzirom na pređenu kilometražu, 11 puta manji u odnosu na pešake. Opasnost od biciklizma je, obzirom na broj prijeđenih kilometara, oko 100 puta manja nego za pešake i 3-4 puta manja u odnosu na vozače automobila.
•     Svake godine se u svetu proizvede više od 100 miliona bicikala.

Grad veoma duge istorije još iz vremena Rimljana, do 1990. godine glavni grad Zapadne Nemačke, Bon je danas idiličan kospopolitski grad i međunarodno poznato središte trgovine i kulture

---

Bon (nem. Bonn) je grad u Nemačkoj (19-ti najveći, sa preko 300.000 stanovnika), u saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija, oko 20 kilometara južno od Kelna na reci Rajni.

Grad ima istoriju dugu 2000 godina i spada među najstarije nemačke gradove. Bio je glavni grad Zapadne Nemačke od 1949. do 1990. U periodu 1288-1803 bio je rezidencija nadbiskupa i Princa-elektora Kelna. Ovde je 1770. rođen Ludvig van Betoven.

Istorija grada počinje od rimskih vremena. Oko godine 10. pne, Rimljani su sagradili most preko Rajne blizu mesta „Bona“ (latinski: Bonna). Posle poraza Rimljana u Bici u Teutonburškoj šumi ovo je postala tvrđava za 7000 legionara. 

Po odlasku Rimljana, tvrđava je postala grad. Negde između 11-og i 13-og veka, izgrađena je romanička katedrala Minster, a 1597. Bon je postao jedna od rezidencija prinčeva Kelna. Princ-elektor Klemens August (18. vek) naredio je izgradnju niza baroknih građevina koje i danas daju karakter gradu. Još jedan značajan vladar bio je Maks Franc (vladao krajem 18-og veka), koji je osnovao Univerzitet i banju Bad Godesberg. Bio je pokrovitelj mladog Ludvig van Betovena, koji je rođen u Bonu 1770. Elektor je finansirao prvi Betovenov put u Beč.

Godine 1794, grad su zauzele francuske trupe. Postao je deo Napoleonovog carstva. 1815. Bon je zauzela Pruska i ostao je pruski grad sve do 1945. Grad u to doba nije imao veći značaj. 

Posle Drugog svetskog rata Bon je pripao britanskoj okupacionoj zoni, i 1949. postao privremena prestonica Zapadne Nemačke. Bon je izabran prvenstveno zbog zalaganja Konrada Adenauera, bivšeg gradonačelnika Kelna i Kancelara Nemačke posle Drugog svetskog rata, koji je poreklom iz okoline Bona. Bon je izabran uprkos činjenici da je Frankfurt bio ekonomičnije rešenje.

Ujedinjenjem Istočne i Zapadne Nemačke 1990, Berlin je ponovo postao glavni grad Nemačke. Odlučeno je da se državne institucije iz Bona presele u Berlin, ali su neka ministarstva ostala u Bonu. Bon je tako ostao druga, nezvanična prestonica Nemačke, uz epitet „Federalni grad“ (nem. Bundesstadt). Neke od zgrada bivših državnih institucija ustupljene su organizaciji Ujedinjenih Nacija.

Univerzitet u Bonu, sa oko 30.000 studenata, je jedan od najvećih u Nemačkoj. 

Bonska Ktedrala

Znamenitosti

• Pored Reinauenparka, Botanske Bašte kod dvora Popelsdorf, palate Šaumburg i Garten der Vila, postoji preko 25 otvorenih i poluotvorenih velikih bašta u Bonu. Uz to postoji još bezbroj privatnih bašta. Bon je s'tim jedan od najzelenijih gradova Nemačke.

• Dvorac Poppelsdorf 

  Dvorac Poppelsdorf je izgrađen na inicijativu elektora Josepha Clemensa,  a njegova gradnja započela je 1715. godine.  Arhitektonski ima oblik  francuskog i italijanskog stila gradnje, a sam dvorac je okružen brojnim  biljnim vrstama, koje su deo Botaničke bašte.

Slika "Poppelsdorfer Kirmes", ulje na platnu, pripisano Fransoisu Rusou, oko 1746/47. 

• Rodna kuća Ludviga van Betovena se nalazi u ulici Bongase. 

  U Bonu se 1770. godine rodio Ludvig van Betoven, i u njemu je proveo 22  godine. Kuća je danas muzej, sa koncertnom salom, i muzičkom odajom.  Posetioci mogu da vide neke od instrumenata koje je Betoven koristio, a  omogućena je i 3D izložba, koja prikazuje najbolje kompozitorove radove.

 

• Dvorac Drachenfels 

  Dvorac Drachenfels je izgrađen u dvanaestom veku, a nalazi se na  strateški značajnoj istočnoj obali reke Rajne. U više navrata je rušen i  obnavljan, a danas je gotovo potpuno uništen. Ostaci zidina dominiraju  na visini od 300 metara, i podsećaju na slavna vremena Bona. Iza ovog  dvorca nalazi se još jedan, dvorac Drachenburg. Ovo je očuvano zdanje s  kraja devetnaestog veka.

• Altes Rathaus

  Stara gradska kuća nalazi se na Markplatzu. Gradnja ovog zdanja  započela je 1737. godine, a njen projektant bio je michel Leveilly,  graditelj poznate kapije u Koblencu. Gradska kuća je gotovo potpuno  uništena tokom bombardovanja 1944., a obnovljena je u originalnom  izgledu tokom 1950.

• Kreuzbergkirche

  Kreuzbergkirche se nalazi u šarmantnom distriktu Poppelsdorf. Barokna  crkva podignuta je početkom sedamnaestog veka, a do nje vode predivne  kamene stepenice. Zog obnove iz devedesetih godina prošlog veka deo  originalne dekoracije je uklonjen.

  Muzej umetnosti 

  Muzej umetnosti u Bonu poseduje kolekciju rajnskih ekspresionista, kao i  nemačke umetnosti iz perioda od 1945. godine. Neki od poznatih eksponata  su dela Beuysa, Baselitya, i Kiefera. Ovde se nalazi i kafe, sjajan za  predah od obilazaka.

• Kurfürstliches Schloss

  Kurfürstliches Schloss je izgrađen u osamnaestom veku. Nekada se ovde  nalazila palata izbornog kneza Kelna, a danas se u njoj nalazi Bonski univerzitet.

• Kuća Augusta Mackea

  Kuća Augusta Mackea – August Macke bio je slikar ekspresionista koji je u  ovoj kući živeo od 1911. Grad je 1989. godine kupio kuću, nakon čega je  obnovljena u prvobitnom izgledu. Ovde posetioci mogu da se upoznaju sa  radom poznatog slikara, a u potkrovlju se nalazi njegov studio sa preko  400 umetničkih dela.

• Münster

  Münster je 900 godina stara crkva, građena u romaničkom stilu. Stoji na  mestu gde su dva rimska vojnika pogubljena zbog svojih hrišćanskih  verovanja. Ovde su se krunisala dva cara Svetog Rimskog Carstva nemačkog  naroda. Sa spoljne strane nalaze se dve džinovske kamene glave Cassiusa  i Florentiusa, rimskih pobožnih vojnika.

  Ovaj grad sam obišao novembra 2025. godine.

  Na putu, nastale su ove fotografije: 

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

  

Monhajm na Rajni (nem. Monheim am Rhein) grad je u nemačkoj saveznoj državi Severna Rajna-Vestfalija. Jedno je od 10 opštinskih središta okruga Metman. Prema proceni u gradu je živi 45.000 stanovnika. 

Po prvi put pominje se 1150. kao ribarsko naselje. Postao je 1363. administrativni centar okolnih naselja, na području gde je danas Diseldorf. 

Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 35–45 metara. Površina opštine iznosi 23,0 km². 

Službene stranice grada: www.monheim.de

Kratku istorija grada  -  Od Rimljana do Napoleona možete pročitati na ovom linku 

Pametni grad

Gradska uprava već godinama dosledno sprovodi strategiju Monheim 4.0

Izvanredni primeri su potpuna optička pokrivenost grada, Wi-Fi dostupan u celom gradu i autonomni autobusi.

Od februara 2020. pet električnih autobusa, Altstadtstromer, formiralo je liniju između glavne autobuske stanice i starog grada. Senzori autobusa rano otkrivaju opasnosti i zaustavljaju autobus. Međutim, u hitnim slučajevima može da interveniše i operater.

Svako ko šeta kroz Monheim am Rhein otkriva umetnost svugde, na svakom koraku. Dela su smešna, iznenađujuća i originalna – nije ni čudo, jer su često umetnici posvećeni svetskoj slavi. Među mnogim delima ističe se delo Roberta Wilsona "Da ne gde". Višedelno umetničko delo idilično se nalazi u Marienburgparku i može se videti, osetiti i čuti! Zaigrano zauzima motiv Gänseliesel, koji je sveprisutan u Monheim am Rheinu.

Gänseliesel je naziv za žensku figuru u vezi s kućnim guskama. Liesel je kratki oblik ženskog imena Elisabeth.

Ovaj grad sam obišao septembra 2025. godine.

Na putu, nastale su ove fotografije:

Znamenitosti

• Stari grad
• Deusser Haus

U bivšoj rezidenciji poznatog slikara Augusta Deussera nalazi se lokalna istorijska zbirka 1800-godišnje istorije grada Monheim am Rheina i njegove okoline.

Arheološki nalazi, dokumenti, modeli i mnogi drugi eksponati čine urbani razvoj i istorijski život opipljivim. Kolekcija je otvorena svake nedelje od 11 do 15 sati. 

• Kuća Bürgel

Bivši rimski dvorac Haus Bürgel nalazi se usred prirodnog rezervata Urdenbacher Kämpe.Atmosferu ovog posebnog mesta karakterIše njegova približno 2000 godina stara istorija i jedinstvena priroda koja ga okružuje.

Haus Bürgel danas ujedinjuje tri institucije: Rimski muzej, biološku stanicu i farmu konja. Otvoren je nedeljom i državnim praznicima od 14:30 do 17. 

• Marienburg

Monheimer Marienburg je veličanstvena vila usred Marienburgskog parka, a izgrađena je 1879./80. godine kao letnjikovac za Kelnskog advokata i političara Eugena von Kesselera. Danas služi prvenstveno kao konferencijski i kongresni centar, a takođe je popularno mesto za venčanja.

Web stranica Marienburga

• Marienkapelle
• Ulla Hahn kuća

U ovoj kući pisac Ulla Hahn je odrastala. Napisala je nekoliko romana o svom detinjstvu i adolescenciji u "Dondorfu" (Monheim). Danas kuća nudi brojne ponude za decu, tinejdžere i odrasle.

 Informacije o kući Ulla Hahn

• Shamles toranj

 Informacije o Schelmenturumu